آسمان شب زیباست وستاره ها زیبایی اش را دو چندان می کنند. وقتی به تاریکی اش نگاه می کنم به بزرگی آن پی می برم. ووقتی به آن نگاه می کنم در سیاهی اش که زلال زلال است گم می شوم. وقتی دلتنگی به آسمان نگاه کن. کسی ازآن بالا تو رامی نگرد. کسی که تو را بیشتر ازهمه دوست دارد. وقتی به آسمان نگاه می کنی زمین برایت کوچک وبی معناست. حس می کنی آنقدر بزرگ شده ای که می توانی ستاره ها را بچینی. آسمان شب پاک است و غرق شدن درآن تو راهم به پاکی می رساند. وقتی نگاهش می کنی به تو لبخند می زند. آسمان رازدار خوبی است برای آنان که دوستش دارند وحسش می کنند کویر چقدر سبز است، در برابر حرفهای تو، و آسمان شب چه روشن، در برابر سکوت من. من و تو ما شده ایم، ما ز خود بیزاریم؛ ما همان ترس تو هستیم و همان سقوط من. تو همان سیب درختی که تو را نچیده اند؛ من همان کرم درختم که به تو رسیده ام. تو برای من غذا بودی و دنیا و هوا، من برای تو همان بیماری پوسیده ام. من حیاتم گرو خوردنِ بودن تو شد، تو دوامت گرو سم زدن و کشتن من؛ سیب من؛ زنده بمان؛ کرم را باید کشت. سنگ بر دلت بزن، تا بخورد بر تن من
جلوی آینه نرو آینه خجالت میکشه ماه اگه تو رو ببینه کلی منت میکشه پیش گلدونا نرو به چشمات عادت میکنن همین الانم دارن به من حسادت میکنن نرو بیرون ازخونه آدما عاشقت بشن نمیدونن چقدر راهه تالاتقت بشن اخماتووانکنی آدما لذت می برن توروچشمت میزنن وقتی که حسرت میبرن دیگه دوست پیدانکن یه وقت منوگم میکنی بعد میگم شاید داری بهم ترحم میکنی به کسی نگاه نکن آدماطاقت ندارن عاشق چشات میشن ولی محبت ندارن وقتی مهمونی میری موتوپریشون نکنی بچه های مردمویه وقتی مجنون نکنی حوصلت که سرمیره نروکنارپنجره که نگن دوباره این واسه کسی منتظره هرکی گفت دوست داره یه وقتی باور نکنی هرچی کاشتم توی این سالاتوپرپرنکنی واسه هیچ کسی غیرمن یه وقت نازنکنی دوتابال دادن بهت یه موقع پرواز نکنی تومسیر زندگی یه وقتی تنهام نذاری نرسیدم به نگاه عاشقت جام ندازی توبه باغچه آب نده امشب شایدگل بکنه فرداکه نیستی نمیتونه تحمل بکنه زیربارون نریاظرفیتش خیلی کمه فکرنکنی هرکی میگه عاشقه مثل ساراته
